Sander - alweer ruim een week....

Wat gaat de tijd toch snel. Sander is alweer ruim een week..... Na een rommelige week van eerst twee nachten in het ziekenhuis, daarna drie dagen kraamverzorgster Petra en daarna vijf dagen kraamverzorgster Joke hebben we nu het rijk alleen. Heerlijk.... Vannacht hebben we zelfs redelijk door kunnen slapen. Om 22.00 uur kreeg hij zijn fles, waarna hij zich rond 4.00 uur weer meldde en vervolgens om 7.00 uur. Bij Robin en Thomas heeft dit bijna een jaar geduurd. Wat is één kindje toch makkelijk in vergelijking met een tweeling. Je aandacht aan een kind schenken zonder je "schuldig" te voelen omdat je bang bent dat je de ander tekort doet. Toch ook weer heel bijzonder dat je weer zo verliefd op je kind kan worden en dat je zo kunt genieten van alle trekjes en grimassen die hij trekt. Ik zit er ook relaxter in qua krampjes e.d. Ik kan hem makkelijker laten huilen, dan wanneer Robin en Thomas huilden. Alhoewel ik wel moet toegeven dat het onderscheid tussen krampjes en het willen van de fles nog altijd niet even duidelijk is. Van het weekend waren we overgestapt op Nutrilon Forte, omdat hij wel heel veel om zijn fles vroeg. Met behulp van de laatste (en echt geweldige) kraamverzorgster, Joke, zijn we nu toch weer terug naar de normale voeding. Zij heeft mij goed laten inzien wanneer Sander nu krampjes of honger heeft. Inmiddels weegt hij nu 3280 gram, 30 gram zwaarder dan zijn geboortegewicht.

Robin en Thomas zijn heel lief en zorgelijk naar Sander toe. Ze willen vaak helpen met de fles geven. Ook kunnen ze geen genoeg krijgen van het geven van kusjes en aaitjes over zijn bolletje. Echt schattig. Ik ben blij dat ze er zo op reageren. Qua ontwikkeling gaan zij overigens erg snel. Met de dag beginnen ze beter te praten en wijzer te worden. Leuk om te zien dat ze ook heel erg verschillend zijn. Kees kwam van de week beneden nadat hij ze naar boven had gebracht. Ze mochten nog een puzzel maken, maar moesten daarna gaan slapen. Zo gezegd, zo gedaan: rond een uur of tien ging Kees nog even bij ze kijken. Robin had keurig zijn licht uitgedaan, puzzel opgeruimd en was lekker onder de dekens gaan liggen. Thomas daarentegen lag op zijn bed boven de dekens, het licht was nog aan en de puzzelstukjes lagen door de kamer. Eeneiige tweeling???

Hoera, Sander is geboren!!!

Afgelopen woensdag 30 juli 2008 ben ik bevallen van Sander. Wat een heerlijk, klein ventje weer. De bevalling is snel gegaan. Ik heb wel last gehad van voorweeën, maar deze waren zeer draaglijk. Woensdagochtend vroeg ik tussen twee wasjes door aan Kees of hij wilde timen. Bleek dat ze toch wel regelmatig kwamen: om de vijf minuten gedurende 1 - 1,5 minuut lang. Ik de verloskundige gebeld. Zij had op dat moment een bevalling en ze zou zo snel mogelijk contact met me opnemen. Uiteindelijk was Anna (na autopech) rond 12.30 uur bij ons. Zij was nog niet onder de indruk van mijn weeën, maar ze wilde toch even checken of er ontsluiting was. Dan kon ze daarna naar een patiënt met rugpijn. Bleek ik al 5-6 cm ontsluiting te hebben, dus hup... naar het ziekenhuis. Om 14.00 uur betrad ik de verloskamer en toen kon ik de weeën moeilijk meer opvangen en had het idee dat alles naar buiten wilde komen. Kees zei tegen Anna dat ze het beste maar even kon checken, omdat ik dit ook met Robin en Thomas had. En ja hoor, ruim 10 cm ontsluiting, dus ik mocht gaan persen. Hier ben ik "slechts" 9 minuten mee bezig geweest en toen was Sander er. Wat een poppie!!!

Na twee nachtjes in het ziekenhuis te hebben verbleven, mochten we vrijdag naar huis. Heerlijk!!! Robin en Thomas zijn gistermorgen thuisgekomen, ze vinden de baby interessant, maar de cadeautjes ook. Nu maar de draai met z'n vijven proberen te vinden.

Sander doet het in ieder geval erg goed en ik ook.

Gisteren kregen we het heuglijke nieuws dat Jikke en Nico om 9.45 uur de trotse ouders geworden zijn van Lucas. Nu kunnen we samen van onze kraamtijd gaan genieten.