Dat was alweer een tijd geleden dat we er met z'n tweetjes een weekend tussenuit waren geweest. Afgelopen weekend was het weer zover. Oppas geregeld: hierbij nogmaals hartelijk bedankt opa en oma Verëll en opa en oma Van Diepen! Vrijdag de kids in Zwaag afgezet en vertrokken naar Vaassen ( 7 km van Apeldoorn). Het appartement was niet het mooiste dat we tot nu toe gehad hebben, maar we hebben het zelf knus gemaakt. We hebben drie nachten in de woonkamer geslapen waar een haardvuurtje brandde en de tv aanstond. Wijntje erbij..... Elke dag namen we ons voor om 's avonds later te gaan slapen en dan heerlijk uit te slapen. Maar het ritme zit er zo in, dat we tussen 20.00 uur en 21.00 uur elke avond in slaap vielen en helaas ook alweer om 6.00 uur wakker werden. We gingen wel steeds pas rond 10.00 uur ons bed uit, dus we zijn heerlijk bijgekomen.
De mannen hebben het ook enorm naar hun zin gehad. Mijn ouders hebben volop van Sander genoten en mijn schoonouders van Robin en Thomas. Zij werden zaterdag opgehaald door Peter en Joke. Ze hebben gebakken, getuinierd, Sinterklaas verwelkomd en uiteraard een schoen gezet. De Sint vond dat ze zo mooi gezongen hadden, dat ze de volgende morgen een Sinterklaas knutsel- en kleurboek en een spek terugvonden.
Vorige week vrijdag ben ik overigens nog met Sander naar het CB geweest. Hij kreeg zijn tweede prik. Eerst in zijn ene been: hij kletste gewoon door. Toen de prik in zijn tweede been ging, jammerde hij drie keer en daarna ging hij weer verder met kletsen ofwel kraaien. Zijn gewicht was 6600 gram en zijn lengte 63,5 cm. Hij groeit dus goed! De voeding slaat eindelijk aan of zijn ergste honger is gestild. Hij is sneller tevreden. 's Avonds geven we nu tussen 21.00 uur en 22.00 uur de fles en dan komt hij om 5.00 uur. Dit gaat dus weer de goede kant op. Het zou mooier zijn als hij pas rond 6.00 uur komt, maar ik heb goede hoop dat dat automatisch gebeurd. Verder ben ik voornemens over 12 dagen te beginnen met een fruit- en groentehap. Daar is hij naar mijn idee wel aan toe. Als wij eten, dan smakt en jammert hij. Ook hebben we het idee dat er al een paar tandjes onderweg zijn. Allemaal witte bulten en hij kwijlt als een gek.
Ook hebben Robin en Thomas op 11 november nog Sint Maarten gelopen. Ze vonden het prachtig en zongen de liedjes die ze kenden eigenlijk al heel goed. Ik had zelf knakworstjes gewarmd en met buuf Nicole dronk ik gezellig een wijntje bij de deur. Eenmaal terug van het lopen wilden Robin en Thomas worstjes uitdelen. Er kwamen wat oudere meisjes aan de deur. Zo alsjeblieft een worstje. Daarna dacht Thomas dat ze weer bij ons aan de deur kwamen, maar ze liepen het pad op om naar de buren te gaan. Hij doet de deur open en zegt tegen mij: "Mama, zij hebben toch al worstjes gehad. Je mag toch niet voor een tweede keer?" En hij gooit zo de deur dicht. Wat een mannetje, net drie jaar, dat wordt nog wat!!!!
Sander Thomas Robin
