eczeem

Wij zijn allemaal lekker aan het kwakkelen. Twee weken geleden had ik met Robin en Thomas al buikgriep en sindsdien wordt het er bij mij niet beter op.

Gisteren begaf mijn wasmachine het na 10 jaar trouwe dienst. Dus de hele middag op internet geshopt en uiteindelijk eentje gevonden. Deze wordt vrijdag a.s. gelukkig al geleverd, maar de hulptroepen (bedankt mam!) hebben zich ook al aangediend. Tot overmaat van ramp kreeg Thomas bij de schoenenwinkel ineens verschrikkelijke buikpijn, wij zeiden nog dat hij zich niet zo moest aanstellen, zou wel door het fietsen zijn gekomen. We waren namelijk vanaf huis naar Centrumwaard gefietst. Thuis bleek echter dat hij last had van diarree. Och hemel en geen wasmachine.... nee.... dus maar weer zoals vroeger: met de handwas. Later zei Thomas: "mama, ik heb toch eczeem tussen mijn billen?" In eerste instantie begreep ik niet wat hij bedoelde, maar later toen hij het over dunne poep had begreep ik dat hij met eczeem diarree bedoelde. Vanochtend was dit ook het eerste wat hij zei, dus het had wel indruk gemaakt.
Vandaag op school en op het KDV heeft hij nergens last van gehad gelukkig. Ik duik maar vroeg in mijn bedje en hopen dat het bij mij snel weggaat.

Robin zit in een fase dat lijkt dat hij last heeft van verlatingsangst of van aandachtstekort (wat volgens mij overigens niet het geval is). Gek word ik er af en toe van. Zelfs tot huilens aan toe bij Robin als hij zijn zin niet krijgt of van mij geen aandacht krijgt. Hopelijk is het weer een fase zoals zovelen.......

Sander begint overigens steeds meer te praten: een greep uit zijn vocabulaire van dit moment: poeis (=poes), dikkie dik, dora, mij, tinken (=drinken uit zijn fles, helaas nog niet gelukt om dit ding te elimineren), buiten, bal, auto, tout (als een van de jongens weer eens op de gang staat, dan zegt Sander tout- als ik dit tegen hem zeg als hij iets heeft gedaan wat niet mag dan begrijpt hij het ook dondersgoed), enz (zijn er toch meer dan ik dacht). Elmo is momenteel zijn favoriet qua knuffels, plaatjes.

Qua ondernemendheid ben ik blij dat ik mijn deurkruk naar de gang omhoog heb staan, want hij staat zo bovenaan de trap. Hij heeft zelfs een keer een stoel gepakt en deze voor de deur gezet om hem toch open te krijgen. Ook heeft hij pasgeleden een keer op de wc gepoept en blijft dit fenomeen toch wel heel bijzonder vinden. Hij gaat altijd met mij mee om een poepie te doen.

Tot zover weer een update.