Gezinsuitbreiding

Wat er al niet kan gebeuren in 4 maanden tijd. Alsof we het nog niet druk genoeg hebben met onze drie kids.... maar wij zijn blij jullie te kunnen berichten dat wij afgelopen weekend ons gezin hebben uitgebreid met twee kittens: Bowser en Guusje. Ze zijn 10 weken oud/jong. De moeder hebben wij nog zwanger gezien op 2 mei. Daarna is ze bevallen. Bowser is beige/wit en Guusje is grijs/wit/beige. Geweldig om ze zo speels te zien met elkaar en met onze mannen.

Inmiddels zijn we ook alweer ruim twee weken terug van vakantie. Wij zijn via Legoland (Zuid-Duitsland) naar Italië Cavallino-Treporti gereden. Ondanks het matige weer voor Italiaanse begrippen hebben we een heerlijke vakantie gehad. Het kamperen is goed gegaan, ze waren gelukkig de meeste keren pas na 7.00 uur wakker.

Nu druk bezig met de voorbereidingen van het huwelijk van Sylvia en Geert. Deze week gaan de kaarten de deur uit. Nog maar 6 weken.... kijk er onwijs naar uit.

Robin en Thomas hebben vorige week hun eerste rapport gehad. Ze zijn over naar groep 2. Met uitzondering van hun grove motoriek (huppelen, hinkelen, hardlopen) gaat alles heel goed. Maar Kees herkent zich hier wel in ... was (vroeger???) ook laat met zijn grove motorische ontwikkeling. Thuis zijn ze zeer bedreven en geïnteresseerd in de WII. Af en toe is het wel makkelijk hoor, maar ik werk ook wel met een wekker. Ze zitten ook in de fase dat ze grote monden beginnen te krijgen en hun eigen wil wordt steeds sterker. Vooral Thomas is thuis vaak zodanig gefrustreerd dat hij erop los slaat en trapt en ons "stomme papa", "stomme mama", "sukkel" noemt......pffff dan kan ik hem wel achter het behang plakken. Maar het is bij velen met kinderen van 4-5 jaar heel herkenbaar.

Sander is de clown en de kletskous van de familie. Afgelopen zondag waren wij met een aantal buren de WK finale aan het kijken. Allemaal redelijk nerveus.... Sander wilde wat meer feest in de brouwerij dus liep met de toeter in de rondte en sprong in het zwembad en dat om ca 22.30 uur.

Praat al duidelijk en doet zijn best zinnetjes te maken bijvoorbeeld "mama doen?" mama ik ook met bouwer pelen". "sander limonada drinken". Tot onze verbazing kon hij ook al het liedje van André Hazes meezingen: Nederland oh Nederland, jij bent een kampioen. En op de opvang hadden ze hem geleerd om Holland yehyehyeh te brullen met gebalde vuistjes erbij..... zo schattig.

Maar de tijd gaat zo snel - hij wordt over twee/drie weken alweer twee jaar.

eczeem

Wij zijn allemaal lekker aan het kwakkelen. Twee weken geleden had ik met Robin en Thomas al buikgriep en sindsdien wordt het er bij mij niet beter op.

Gisteren begaf mijn wasmachine het na 10 jaar trouwe dienst. Dus de hele middag op internet geshopt en uiteindelijk eentje gevonden. Deze wordt vrijdag a.s. gelukkig al geleverd, maar de hulptroepen (bedankt mam!) hebben zich ook al aangediend. Tot overmaat van ramp kreeg Thomas bij de schoenenwinkel ineens verschrikkelijke buikpijn, wij zeiden nog dat hij zich niet zo moest aanstellen, zou wel door het fietsen zijn gekomen. We waren namelijk vanaf huis naar Centrumwaard gefietst. Thuis bleek echter dat hij last had van diarree. Och hemel en geen wasmachine.... nee.... dus maar weer zoals vroeger: met de handwas. Later zei Thomas: "mama, ik heb toch eczeem tussen mijn billen?" In eerste instantie begreep ik niet wat hij bedoelde, maar later toen hij het over dunne poep had begreep ik dat hij met eczeem diarree bedoelde. Vanochtend was dit ook het eerste wat hij zei, dus het had wel indruk gemaakt.
Vandaag op school en op het KDV heeft hij nergens last van gehad gelukkig. Ik duik maar vroeg in mijn bedje en hopen dat het bij mij snel weggaat.

Robin zit in een fase dat lijkt dat hij last heeft van verlatingsangst of van aandachtstekort (wat volgens mij overigens niet het geval is). Gek word ik er af en toe van. Zelfs tot huilens aan toe bij Robin als hij zijn zin niet krijgt of van mij geen aandacht krijgt. Hopelijk is het weer een fase zoals zovelen.......

Sander begint overigens steeds meer te praten: een greep uit zijn vocabulaire van dit moment: poeis (=poes), dikkie dik, dora, mij, tinken (=drinken uit zijn fles, helaas nog niet gelukt om dit ding te elimineren), buiten, bal, auto, tout (als een van de jongens weer eens op de gang staat, dan zegt Sander tout- als ik dit tegen hem zeg als hij iets heeft gedaan wat niet mag dan begrijpt hij het ook dondersgoed), enz (zijn er toch meer dan ik dacht). Elmo is momenteel zijn favoriet qua knuffels, plaatjes.

Qua ondernemendheid ben ik blij dat ik mijn deurkruk naar de gang omhoog heb staan, want hij staat zo bovenaan de trap. Hij heeft zelfs een keer een stoel gepakt en deze voor de deur gezet om hem toch open te krijgen. Ook heeft hij pasgeleden een keer op de wc gepoept en blijft dit fenomeen toch wel heel bijzonder vinden. Hij gaat altijd met mij mee om een poepie te doen.

Tot zover weer een update.

Gelukzalig moment

Eergisteren.... zo rond 19.00 uur. We zaten met z'n allen in de auto onderweg terug naar huis na een dag genoten te hebben in de Winterefteling. Na tien minuten begonnen de mannen al te knikkebollen en na een kwartier waren ze alledrie in diepe slaap met de hoofdjes naar elkaar toe.
Als je dat dan bekijkt dan moet je wel slikken. Zo bijzonder zo mooi zo lief......

Zondag de 29e zijn we dus met zijn vijven naar de Winterefteling geweest. Een aanrader voor iedereen. Thomas was helemaal weg van het sprookjesbos. Hij wilde elk verhaaltje horen en elke paddestoel in. Robin bleef daarentegen op ruime afstand staan. Die wilde niet. Hoe bedoel je de rollen zijn omgedraaid! Waar vorig jaar in Turkije Robin nog uit volle borst een liedje meezong op het podium is het nu Thomas die haantje de voorste is (ook al 1e kerstdag in de kerk - toen wilde hij ook kerstklokjes klingelingeling meezingen vooraan in de kerk met alle kindjes). Wat het natuurlijk ook bijzonder maakte was dat er nog restanten sneeuw lag. Na het sprookjesbos zijn we een aantal attracties ingeweest en de mannen mochten natuurlijk ook zelf. Dat was wel heel leuk en stoer! Na het eten zijn we rustig naar Kinder Wonder Land gelopen. Een indoorspeelparadijs ofwel een hal met een viertal luchtkussens/glijbanen en een discovloer. Natuurlijk ontbrak de koek en sopie ook niet. Na dit spectakel gingen we naar de laatste grote attractie "Droomvlucht". Helaas waren wij niet de enigen die dit voor ogen hadden. Het was nogal druk waardoor we Robin uit het oog zijn verloren. Kees was in de veronderstelling dat hij bij mij was en ik andersom. Paniekmoment. Eerst Kees zoeken, toen ik.... maar geen Robin te vinden, op een gegeven moment hebben alle kinderen blonde haren en een blauwe sjaal. Kees ging nog een keer kijken. Ik werd toch wel wat onrustig dus ik naar een medewerker om te vragen hoe zij ons konden helpen. Hij had net de gegevens van Robin opgenomen toen Kees gelukkig met hem aan kwam lopen. Pffff, wat een opluchting zeg. Uiteindelijk toch besloten om nog naar de Droomvlucht te gaan en te wachten in de rij van 50 minuten met Sander op de arm. Dat ging eigenlijk wel goed. Sander was met iedereen in de rij aan het sjansen, dus de tijd ging snel. Wat een supermooie attractie zeg. Robin en Thomas keken ook hun ogen uit. Na de poffertjes gingen we naar huis. We hebben ze slapend uit de auto gehaald en op bed gelegd.

Wat nog wel leuk is om te melden is dat Thomas nu echt zindelijk is. Hij heeft in de afgelopen zes weken maar een keer een poepongelukje gehad en dat was de dag na de kerstmaaltijd op school. Vind je het gek: eerst Sint Maarten, dan Sinterklaas en daarna gelijk kerst met ook nog een keer elke dag naar school en zwemles op zondag. Dat is toch wel veel voor zo'n kind.

Sander begint nu met praten. Een greep uit zijn huidige woordjes: koeka (= drinken uit zijn fles) bumba, poeh, papa, mama, oooooooooo - pa, ucas (=lucas, dat zij hij vanochtend) psssst (=de slagroomspuitbus) mij (alles wat hij nu te pakken krijgt en pertinent wil) ja (als je iets vraagt, maakt niet uit wat dan zegt hij ja).

Nog twee nachtjes slapen dan gaan we weer een nieuw jaar in. Kees heeft vandaag vuurwerk gehaald. Mijn ouders komen gezellig bij ons langs. Iedereen wens ik via deze weg een goed uiteinde en een goed, gelukkig en gezond 2010!!!!!

Brutaal, poep en ondernemend

Pfffffff, het is wel weer heel erg lang geleden zeg dat ik mijn laatste update heb gedaan. De tijd gaat ook zo ongelofelijk hard.

Robin & Thomas gaan nu zo'n twee maanden naar de basisschool en volgens mij hebben ze het enorm naar hun zin. Robin schreef na een week al zijn eigen naam! Aan het einde van de week merk je wel dat ze steeds minder gemotiveerd (lees: vermoeider) raken maar toch lukt het me om ze nog elke vrijdagmiddag onder de belofte dat ze daarna wel twee nachtjes vrij zijn naar school te brengen.

We merken echter wel dat ofwel de vermoeidheid of de invloed van school een nadelig effect heeft op hun en vooral op Robin zijn gehoorzaamheid. Ook praten ze zo luid dat zelfs de buren er volgens mij van wakker worden en dat al om 6.30 uur (uitslapers zijn het niet). Gisteren waren ze zelfs beiden zo brutaal dat ik ze gewoon buiten heb gezet terwijl ik Sander uit bed haalde (die was wakker geworden van al het geschreeuw). En Robin maar aanbellen. Ik ondervind dat ik het wel heel lastig vind om een "modelmoeder" te zijn hoor.

Daarentegen zijn er ook talloze leuke momenten. Ze zijn nu drie weken bezig met zwemles, dit hadden er al vier kunnen zijn als ik me de eerste keer niet vergist zou hebben in de tijd. Robin en Thomas die prenten me nu goed in dat ze om 13.00 uur moeten zwemmen en niet om 13.30 uur, dat was toch wel heel stom van mama hoor. Vandaag in de auto had onze bijdehande Robin het ook over de cadeautjes in de schoen. Hij zei dat hij eigenlijk playmobil had willen hebben ipv de Thomas de Trein Lego Duplo. Dit had papa dan maar verkeerd gekocht (?????? -- 4 jaar???) Euh, corrigeerde hij zichzelf nog. Ik bedoel Sinterklaas. Vraag me af hoe lang het feest nog bij ons duurt.

In de titel noemde ik het al: poep. Ook dit is helaas nog steeds een item van de dag. Helaas lukt het Thomas nog steeds niet (en dit al na ruim een jaar alle trucjes te hebben geprobeerd) om ook zindelijk te worden met het poepen. Vandaag had hij bijvoorbeeld weer twee onderbroeken vol. En bij de laatste durfde hij me bijna niet aan te kijken uit angst dat ik (weer) boos zou worden. Ik heb gezegd dat hij er toch ook niets aan kan doen en dat het niet erg is (terwijl ik voor de honderdste keer weer zijn onderbroek onder de kraan uitspoelde). Inmiddels zit hij wel al aan de forlax, dus het is niet meer zo dat hij verstopt is. Ik vrees dat hij het niet voelt aankomen of dat hij er geen geduld voor heeft om naar de wc te gaan. Misschien dat wij toch ook maar een consult bij de Pipostraat moeten aanvragen. Vorige week ben ik overigens nog met Thomas naar Dr. Meijer geweest ivm het evt. vastzetten van zijn ene bal. Samen hebben we besloten om deze operatie niet bij hem te laten uitvoeren. Het is nl nog een gezonde bal/testikel. Als je deze gaat vastzetten dan bestaat er ook een kans op een beschadiging. De kans dat jongens echter een draaibal krijgen is 1 op de 5000. Als het toch gebeurt en je bent er heel snel bij dan is de kans op blijvend letsel 25%. Wel met de arts de routing besproken voor als het gebeurt in de toekomst. Niet eerst huisarts of huisartsenpost maar gelijk naar de EHBO!!

Ondernemend tenslotte, dat is onze kleine Sander, ofwel Sandertje. Hij doet niets af ten opzichte van R&T, terwijl het toch bijna drie jaar scheelt. Hij trekt echt alle kastjes en lades continue open en voor ik het weet staat hij weer op een stoel of tafel. R&T hebben dit echt nooit gedaan. Hij heeft al meerdere builen, schaafwonden op zijn hoofd gehad. Het is gewoon een dondersteen, maar wel een hele lieve. Je hoort hem echt nooit huilen, behalve als hij dan toch echt moe is of als een van de jongens aan zijn armen trekt of op hem zet (vind je het gek). Inmiddels heeft hij ook al drie kiezen en zijn haar begint ook te komen. Hij is helemaal gek van Bumba. Omdat zijn dvd van Bumba stuk was (vol met krassen) kreeg hij een nieuwe in zijn schoen. Stralen natuurlijk. In bed wil hij ook altijd zijn Bumba en zijn Poeh knuffel.

Zo tot hier even mijn update. Ik kijk uit naar het volgende weekeinde. Dan lekker met Kees en Jikke en Nico drie nachtjes weg. Oppas is geregeld. Terschelling here we come!!!!

Sander zijn eerste stapjes los

In alle hectiek van vorige week door het naar school gaan van de jongens was ik helemaal vergeten te melden dat Sander zijn eerste stapjes los doet. Voor de vakantie deed hij het al een beetje, maar hij krijgt al meer de smaak te pakken. Toen ik hem maandag bij het KDV op kwam halen deed hij er volgens mij wel 15. Hij begint het zo langzamerhand door te krijgen dat het sneller gaat dan kruipen. Toch nog iets eerder dan R&T. Ik had verwacht dat hij rond zijn eerste verjaardag wel zou lopen, maar we zijn nu toch 1,5 maand verder.

Het is wel een boefie. Als je "nee" zegt kijkt hij je glunderend aan op zo'n manier van als ik lief kijk dan mag het misschien wel. Ik moet hem continue van de trap af plukken, daar is hij ook al een keer vanaf gevallen en hij klimt echt overal op. Ik ben blij dat R&T iets minder ondernemend waren zeg. En hij wil alles selluf doen. Gisteren werd hij echt boos toen ik hem een toetje wilde geven en sloeg met zijn handen op zijn stoel en de tranen stroomden over zijn wangen.

Sinds van de week is het gedaan met het "uitslapen" van meneer. Tussen 6.00 uur en 6.30 uur wil hij er nu uit. Hij maakt dan zoveel lawaai dat we hem er ook wel uit halen want voor je het weet staan de andere twee mannen ook te springen op je bed.

Nog maar 1,5 dag hoeven zij naar het KDV. Donderdag is hun laatste dag en dan vieren zij hun verjaardag. Update volgt.

Robin en Thomas eerste "school"ochtend

Vanochtend was het al zover. Rugzakjes ingepakt en op naar de basisschool voor hun eerste wenochtend. Gisteren waren juf Anna en juf Lyda bij ons op huisbezoek geweest voor een intakegesprek en aansluitend hebben we meteen data geprikt voor de wendagen. Omdat ze op 21 september a.s. al naar school moeten en zij 5 wendagdelen hanteren was de keus o.a. gevallen op vanochtend.

Eerst Sander maar naar het KDV. Helaas lag de rugzak van Thomas nog bij de opvang dus gingen we via hun groep. Achteraf niet handig omdat Lennart er was, hun beste vriend. Thomas wilde gelijk niet meer mee. Na enig aandringen en uiteindelijk optillen zijn we eerst naar de klas van Robin gegaan. Eerst maar het plekje aan de kapstok zoeken. Die hadden we snel gevonden en volgens mij weet hij deze morgen gelijk weer te vinden. Na de uitleg van de juf dat zijn beker en zijn plak ontbijtkoek in het blauwe bakje mochten omdat hij een blauwe sticker aan de kapstok heeft, wist hij dat ook gelijk.

Daarna maar kijken waar de klas van Thomas is. Deze is beneden in het midden. Helaas had juf Anna vandaag ADV-dag, dus viel juf Petra voor haar in. Enigszins onwennig en tegenstribbelend belandden we uiteindelijk bij de tafel waar klei lag. Thomas ging meteen aan de slag. Hij heeft helaas nog geen naamsticker aan de kapstok. Maar dit zal volgende week wel voor elkaar zijn. Robin vroeg of hij ook klei heeft in zijn klas. "Natuurlijk" was mijn antwoord en hij wilde gelijk weer terug naar zijn klas (goed teken!!). Daar aangekomen helaas geen klei. Ik heb hem bij een meisje gestald dat met letters aan het knutselen was. Juf Lyda zag dat hij geen papiertje had en maakte dat gelijk in orde, waarna ik na een dikke kus weer naar Thomas ging. Hij had inmiddels een paar figuurtjes gemaakt van klei. Zonder problemen en na een dikke kus ging ik weg. Ik enigszins onwennig en opgelaten na al deze nieuwe mijlpalen.

Omdat ik nog een week vakantie heb en het helaas, itt het weerbericht afgelopen weekeinde, geen strandweer was, ben ik met mijn vader naar sauna Suomi geweest. Om 15.30 uur vonden we het mooi geweest. Ik wilde eigenlijk ook wel graag mijn jongens halen om te kijken of alles goed is gegaan en hun verhalen te horen.'

Dat bleek: zij zijn rond 11.15 uur opgehaald door juf Yvonne en kwamen stuiterend van enthousiasme terug. Het was heel goed gegaan en ze hebben zin in morgen. Dan weer een ochtendje, maar dan haal ik ze op. Mochten ze nu heel moe zijn dan houd ik ze lekker een middagje thuis en anders breng ik ze voor 4 uurtjes naar het KDV.

Wat een dag!!! En dat terwijl Kees sinds vorige week vrijdag al in Maleisië zit. Ach, hij komt zaterdagochtend vroeg alweer thuis. Ik duik nu lekker m'n bedje in.

14-08-2009 - 18:51 Poes is niet meer.....

"Dag meissie, het ga je goed" dat is het laatste wat ik net tegen haar zei...... Daarna is ze rustig ingeslapen.

Nadat we haar in de winter kwijt zijn geweest en ze haar terug hebben gevonden langs de waterkant is het eigenlijk bergafwaarts met Poes gegaan. Ze at steeds slechter en ze hoorde ook niets meer. Zoals de afgelopen twee jaar had ze nu wel heel frequent niesbuien en zat ze continue aan de antibiotica. Toen we haar van de week weer kwijt waren en Hans en Nomi zeiden dat ze passief bij hun in de tuin lag, had Kees haar meegenomen, maar ze kon al niet meer op haar poten staan. Vandaag wederom Poes nergens te bekennen en Kees haar weer bij Hans en Nomi vandaan geplukt. Ze wilde niets meer eten en drinken. Dus ik om 18.30 uur naar de dierenarts. Hij zei ook dat hij haar nog wel een boost kon geven, maar het beestje is gewoon op. Het is een aflopende zaak. Om haar zelf niet verder te kwellen hebben we besloten om haar te laten inslapen. En dit heeft ze rustig gedaan. Poes wordt door de dierenarts naar de Poezenhemel gebracht, want daar zijn al haar vriendjes en vriendinnetjes hebben we aan Robin uitgelegd want hij was mee. Wel heel verdrietig hoor, maar ik heb beloofd dat als we binnenkort een ster zien dat het Poes is die naar ons kijkt en zwaait.

Ze is bij mijn zusje aan komen lopen en 8 jaar geleden hebben Kees en ik haar in huis gehaald. Voordat we kinderen hadden was het zelfs ons kind, sinds we kinderen hebben kwam ze toch op een vierde plek, maar we hebben het voor geen goud willen missen.

Poes nogmaals het ga je goed...... Kus Ellis