5 maanden

Vandaag, 30 december, is Sander alweer vijf maanden oud. Wat gaat de tijd toch snel. Voor mijn gevoel gaat de tijd nog sneller dan met Robin en Thomas. Waarschijnlijk komt dat omdat ik het ook drukker heb. Wat een mannetje is Sander zeg. Sinds vier dagen vind hij het heel leuk om te staan. Trots lacht en kijkt hij dan om zich heen zo van: kijk mij nou!!! Volgens Kees deed Thomas dat destijds "pas" met 9 maanden op vakantie in Frankrijk. Straks toch nog een lopertje binnen een jaar. We zullen het zien.

Na drie weken van rommelige nachten, soms wel met om het uur de speen er in doen, was het vannacht weer een super nacht. Sinds drie dagen is Sander speen af. Ik raakte er zo mee aan, dat ik steeds mijn bed uit moest voor die rotspeen, dat we zo iets hadden van: vaarwel speen. Nu huilt hij zich iets langer in slaap, maar het resultaat is wel dat hij gisteravond om 21.30 uur zijn fles kreeg en vannacht "pas" om 3.30 uur kwam. Zit er toch weer 6 uur tussen. Op zijn buik vindt hij het ook een stuk leuker, alhoewel hij het nu echt doorheeft hoe hij zich naar zijn rug moet rollen en dan weer lachen. De laatste twee dagen gaat het avondeten ook weer beter en het drinken gaat ook weer rustiger. Afgelopen week verslikte hij zich steeds en begon dan verschrikkelijk te hoesten.

Voor Robin en Thomas heb ik onlangs een intake gesprek met de directrice gehad van de basisschool. De inschrijfformulieren zijn ingevuld, deze hoef ik alleen nog af te geven. Ze gaan in september 2009 naar basisschool de Atalanta. Hopelijk is Thomas tegen die tijd net zo zindelijk als Robin, want hij heeft er nog niet zoveel zin in. Wij hebben een keer gezegd dat als hij naar de basisschool gaat, dat hij dan zonder luier moet. Dit heeft hij aangegrepen als: o... ik hoef pas zonder luier als ik naar de basisschool ga. Maar wij hadden de insteek dat hij nu alvast zou moeten gaan oefenen. Ach, misschien een keer van vandaag op morgen.
Afgelopen weekend weer nieuwe schoenen voor ze gekocht. Eind september hadden we al schoenen in maat 27 gekocht. Ik had het idee dat ze geen afwikkelruimte meer hadden en dat klopte: maat 28,5. Dus nu schoenen in maat 29 gekocht!!!! Gelukkig was het uitverkoop en konden we het tweede paar voor slechts 10 euro krijgen. Het zijn niet de mooiste (naar mijn mening dan) maar ja, als ze er steeds maar twee maanden inzitten.

De kerstdagen waren ook prima verlopen. Kerstavond hebben we gegourmet met Robin en Thomas. Ze vonden het heel leuk om zelf hun vleesje te bakken en hun kaasjes te laten smelten. Eerste kerstdag naar mijn schoonouders. Rond 14.00 uur naar de kerk in Obdam voor het kindje wiegen en liedjes zingen in de kerk. Ze keken weer hun ogen uit. Ons kerstmaal bestond uit carpaccio, biefstuk en creme brulee. Voor Robin en Thomas: rolletjes ham en kaas, knakworstjes en pudding. Tweede kerstdagen kwamen mijn ouders en Syl en Geert naar ons. Voorgerecht: wederom carpaccio, hoofdgerecht: wederom biefstuk (alhoewel het dit keer ossehaas was), nagerecht: citroenkwarktaart met dessertwijn. Daarna hebben we het dobbelspel gespeeld. Nadat alle cadeautjes een eigenaar hadden gevonden, zijn we lekker ons bedje in gekropen.

Morgen is het oud & nieuw. De Romijntjes komen bij ons. Gisteren hebben de mannen al vuurwerk gekocht. De bedoeling is dat we wederom gaan gourmetten met de kinderen. Daarna gaan de kids naar bed en maken we ze om 23.45 uur wakker voor de jaarwisseling.

Hierbij wens ik iedereen alvast een fijne jaarwisseling toe en het allerbeste voor 2009!!!!

Sander, de kerstman

Deze twee foto's heb ik vandaag gemaakt en wilde ik jullie niet onthouden.

Kerstboom staat en Sinterklaas overleefd

Vanochtend om 7.30 uur was ik al bezig met het opzetten van de kerstboom. Ik had met de mannen afgesproken om eerst in bad te gaan en daarna de kerstboom op te zetten, maar zodra Kees de dozen al naar beneden had getild, moesten we natuurlijk gelijk aan de slag. Volgens mij hebben ze mij een kwartiertje geholpen en toen vonden ze het wel mooi geweest. Na een uurtje was het hele huis weer in kerstsfeer.

Zojuist heb ik alle mannen in bed gelegd en ze slapen heerlijk. Wat later dan normaal, maar ik moest tussen 12.00 uur en 13.00 uur naar het consultatiebureau voor de derde prik voor Sander. Vorige week zou hij eigenlijk de prik krijgen, maar toen was hij licht koortsig, verkouden en vol in zijn longen. Daarom vandaag. Hij moest wel huilen, maar toen hij eenmaal tegen mij aan lag werd hij al weer snel stil. Alleen voordat hij eindelijk net in slaap viel merkte ik aan zijn huiltje dat hij er wel last van had. Vandaag heb ik hem niet gewogen en laten meten. Dit hadden we vorige week al gedaan. Hij was 67 cm (!!!! 5 cm in 4 weken tijd) en 7365 gram. Hij doet het dus erg goed. 's Nachts rommelt het wel weer. Vorige week was het helemaal een drama toen hij niet lekker was. Vannacht kwam hij om 3.00 uur: speen erin. 3.15 uur weer speen erin, 3.20 uur speen erin en toen bleef hij huilen. 90 cc melk gegeven en hij sliep weer. Het kan zijn dat het te maken heeft dat hij nu van 5 flessen naar 4 flessen overdag is gegaan door de fruithap, avondeten en het danoontje. Verder is het een heerlijk kereltje. Hij lacht de hele dag. Hij wil alleen wel de hele tijd erbij zijn, anders begint hij te piepen.

Vorige week vrijdag en zaterdag hadden we Sinterklaas gevierd. Vrijdag 5 december bij mijn ouders. Hun reactie op de komst van de cadeautjes was geweldig. Wij gingen met zijn allen buiten zingen. Een tekening voor Sinterklaas werd in de plantenbak gelegd. Daarna weer de kamer in. Ondertussen gingen Kees en mijn moeder de zakken met cadeautjes voor de deur zetten, de tekening weghalen en klopte Kees op het raam. Wij naar de deur en ooooooohhhh...... "dank u wel Sinterklaas!!!"Glunderdeglunder. Robin begon van vreugde helemaal te huppelen. Tot 21.30 uur hebben ze met hun nieuwe speelgoed gespeeld (w.o. het olifantenspel, een teletubbieshuisje, een Thomas de treinbaan en een hotwheelsbaan). Dan heb je de hoop dat ze misschien wel een keer later wakker zijn, maar nee hoor, het was om 6.00 uur gewoon weer acte de presence: alleen dit keer voor mijn moeder, want Sander sliep tot 8.00 uur waarna wij er ook uit gingen.

6 december hebben we het bij Peter en Joke gevierd. Ook daar weer gruwelijk verwend. Ook nu was hun reactie bij het zien van de cadeautje geweldig. Ze moesten even mee naar de gang en daar hadden Peter en Kees (terwijl zij zaten te kleuren) de zakken met cadeautjes neergezet. Meteen riepen ze weer "dank u wel Sinterklaas". Eén voor één werden de cadeautjes aangereikt en uitgepakt. Een Thomas de trein grot/huis, een parkeergarage van Hotwheels, een houten boerderij. Teveel weer om allemaal op te noemen. Dit keer lagen ze eerder in bed: 19.30 uur, maar we waren dan ook al om 16.30 uur begonnen.

Over twee weken alweer kerst: gisteravond hebben Kees en ik het kerstmaal uitgeprobeerd. Mijn moeder zou wel graag Beef Wellington willen eten, maar twijfelde ook weer. Ik stelde voor om het met Kees uit te proberen. Stad en land afgereisd want bij elk filiaal in Alkmaar was het uitverkocht. Uiteindelijk ben ik geslaagd bij de AH in HHW. Waarom ben ik daar dan niet eerder heengegaan? Ik was namelijk in Alkmaar wezen shoppen. Als bijgerecht had ik de stoofpeertjes met blauwe kaas en walnoten. Dit gerecht was heerlijk, maar de Beef Wellington viel een beetje tegen. Het lag veel te zwaar op de maag. Nu wordt het de traditionele ossenhaas bij de Turk in Hoorn vandaan. Dit verzorgen mijn ouders, Sylvia en Geert het voorgerecht en Kees en ik het nagerecht. Na het eten gaan we dobbelen.

Eerste fruithap

Vandaag hebben we Sander voor het eerst een fruithapje gegeven. In tegenstelling tot Robin en Thomas vond hij het niet heel vreemd. Hij trok (helaas) geen rare gezichten, maar hij likte het zo naar binnen

Sander Thomas Robin

Qua ontwikkeling zit hij sinds vorige week in de fase dat hij zelf probeert te gaan zitten. Dit lukt natuurlijk nog niet helemaal, maar hij doet zijn uiterste best. Zijn hoofd wordt gelukkig wel minder plat.

Morgen gaan we naar Sinterklaas in Middenwaard. Zondag krijgen we nog kraamvisite, de secretaresse van Kees (Andrea) met haar man en kinderen. Ik kijk overigens wel al uit naar a.s. dinsdag: dan gaan we mijn nieuwe auto ophalen. Een gele Seat Leon.

Hierboven is een serieuze Sander te zien, maar over het algemeen zien we hem zo:

Weekend met z'n tweeën

Dat was alweer een tijd geleden dat we er met z'n tweetjes een weekend tussenuit waren geweest. Afgelopen weekend was het weer zover. Oppas geregeld: hierbij nogmaals hartelijk bedankt opa en oma Verëll en opa en oma Van Diepen! Vrijdag de kids in Zwaag afgezet en vertrokken naar Vaassen ( 7 km van Apeldoorn). Het appartement was niet het mooiste dat we tot nu toe gehad hebben, maar we hebben het zelf knus gemaakt. We hebben drie nachten in de woonkamer geslapen waar een haardvuurtje brandde en de tv aanstond. Wijntje erbij..... Elke dag namen we ons voor om 's avonds later te gaan slapen en dan heerlijk uit te slapen. Maar het ritme zit er zo in, dat we tussen 20.00 uur en 21.00 uur elke avond in slaap vielen en helaas ook alweer om 6.00 uur wakker werden. We gingen wel steeds pas rond 10.00 uur ons bed uit, dus we zijn heerlijk bijgekomen.

De mannen hebben het ook enorm naar hun zin gehad. Mijn ouders hebben volop van Sander genoten en mijn schoonouders van Robin en Thomas. Zij werden zaterdag opgehaald door Peter en Joke. Ze hebben gebakken, getuinierd, Sinterklaas verwelkomd en uiteraard een schoen gezet. De Sint vond dat ze zo mooi gezongen hadden, dat ze de volgende morgen een Sinterklaas knutsel- en kleurboek en een spek terugvonden.

Vorige week vrijdag ben ik overigens nog met Sander naar het CB geweest. Hij kreeg zijn tweede prik. Eerst in zijn ene been: hij kletste gewoon door. Toen de prik in zijn tweede been ging, jammerde hij drie keer en daarna ging hij weer verder met kletsen ofwel kraaien. Zijn gewicht was 6600 gram en zijn lengte 63,5 cm. Hij groeit dus goed! De voeding slaat eindelijk aan of zijn ergste honger is gestild. Hij is sneller tevreden. 's Avonds geven we nu tussen 21.00 uur en 22.00 uur de fles en dan komt hij om 5.00 uur. Dit gaat dus weer de goede kant op. Het zou mooier zijn als hij pas rond 6.00 uur komt, maar ik heb goede hoop dat dat automatisch gebeurd. Verder ben ik voornemens over 12 dagen te beginnen met een fruit- en groentehap. Daar is hij naar mijn idee wel aan toe. Als wij eten, dan smakt en jammert hij. Ook hebben we het idee dat er al een paar tandjes onderweg zijn. Allemaal witte bulten en hij kwijlt als een gek.

Ook hebben Robin en Thomas op 11 november nog Sint Maarten gelopen. Ze vonden het prachtig en zongen de liedjes die ze kenden eigenlijk al heel goed. Ik had zelf knakworstjes gewarmd en met buuf Nicole dronk ik gezellig een wijntje bij de deur. Eenmaal terug van het lopen wilden Robin en Thomas worstjes uitdelen. Er kwamen wat oudere meisjes aan de deur. Zo alsjeblieft een worstje. Daarna dacht Thomas dat ze weer bij ons aan de deur kwamen, maar ze liepen het pad op om naar de buren te gaan. Hij doet de deur open en zegt tegen mij: "Mama, zij hebben toch al worstjes gehad. Je mag toch niet voor een tweede keer?" En hij gooit zo de deur dicht. Wat een mannetje, net drie jaar, dat wordt nog wat!!!!

Last van het uur tijdverschil??

Sinds vorige week heeft Sander kuren. Door het KDV werd ik woensdags al gebeld dat ze hem een fles extra hadden gegeven. Niet vreemd, want bij mij was hij ook al aan het rommelen vanaf het weekend. Zou het komen door het uur tijdsverschil??? Enfin, we zijn nu overgestapt naar Nutrilon Forte en we geven hem 's avonds rijstebloem in de fles. Sinds we dat doen komt hij echter weer om drie uur 's nachts. Vannacht daarentegen kwam hij "pas" om 5.00 uur, dus misschien zijn de "gebroken" nachten weer een beetje achter de rug. Misschien heeft hij ook wel een groeispurt. Hij groeit echt heel hard naar mijn idee. Vanochtend heb ik hem voor het eerst in de buggystand gehad in de kinderwagen. De reiswieg kan naar zolder. Weer een "mijlpaal" - alhoewel ik het ook wel weer jammer vind hoor, het echt kleine is er nu echt af.

A.s. vrijdag gaan we weer naar het consultatiebureau. Ben benieuwd hoe zwaar hij weegt. Ik schat tegen de 7 kilo. Ik zal eens opperen of ik op zeer korte termijn met de fruit en/of groentehap mag beginnen. Als wij eten dan smakt hij mee - ben benieuwd.

Met Robin en Thomas gaat ook alles lekker. Alhoewel Robin wel heel vaak last heeft van een bloedneus. Binnenkort willen we toch even langs de huisarts met hem om te kijken of er iets aan te doen is. Afgelopen zondag ben ik samen met hun en Sylvia naar de Jonge Gezinnenbeurs geweest in Utrecht. Echt voor herhaling vatbaar, maar niet heus. We hadden Robin en Thomas beloofd dat we naar een optreden van Bumba zouden gaan, maar hij zou pas aan het einde van de middag komen. Daar hadden we dus geen zin in! De treinen reden ook al niet (tenminste dat hadden we hun wijsgemaakt, omdat we eerst met de trein zouden gaan, maar omdat de herfsttoertickets nog niet binnen waren gekomen had ik geen zin om weer nieuwe treinkaartjes te kopen). Het leukste vonden ze visjes vangen en met Thomas de trein spelen. Terwijl Sylvia bij hun bleef, liep ik maar snel een rondje door de drukte om gratis en goedkope spulletjes te scoren.

De kop is eraf....

En dat alweer gedurende een week.....

Vorige week woensdag was mijn eerste werkdag weer na mijn verlof van 16 weken. Wel wennen zeg! Ik begin nu weer een beetje mijn draai te vinden. Ik vind het nog wel lastig om me weer op iets anders te concentreren dan op het aantal schepjes (6) je in de fles doet, of dat je de was niet uit de wasmachine moet halen, enzovoort. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik het ook wel weer lekker vind. De verveling begon toch al een beetje te komen.

Met Sander gaat het lekker. Hij heeft zijn ritme aardig te pakken. Hij zit nog steeds op vijf flessen van 180 cc en doet het daar heel goed op. Ik ben nu bezig met de laatste luiers van maat 2. Maat 3 is al in huis. Hij krijgt echt al een lekker bol buikje en lekker bolle wangetjes. Heerlijk! Speeltjes begint hij steeds beter vast te pakken en stopt ook al alles in zijn mond. Oma Van Diepen heeft afgelopen maandag voor het eerst de hele dag op Sander gepast. Omdat we tot augustus 2009 op maandag geen opvang hebben voor Sander, gaat hij een keer in de twee weken naar mijn schoonmoeder. Die andere week werkt Kees 's middags thuis. 's Avonds rond etenstijd blijft toch wel heel hectisch. Vooral als ze alledrie (allevier eigenlijk, want ik lust ook wel wat) tegelijk honger hebben, ik nog moet koken en Kees er niet is. Zoals vanavond. Dan heb ik het gevoel dat ik maar het beste mee kan gaan huilen..... maar ja, daar heb je uiteindelijk alleen jezelf mee.

Met mijn andere mannen gaat het ook prima. Voor Robin hebben we afgelopen weekend een keuken gekocht omdat hij nu echt zindelijk is. Alle poepies doet hij nu ook op de wc. Thomas blijft er nog altijd makkelijker in. Ik heb het idee dat hij zijn ontlasting nog niet voelt aankomen. Gisteren hebben mijn vader en ik nog wel om ze gelachen: we deden het spel van Knibbel, knabbel, knuisje.... als je snoepjes van het huisje pakt, dan komt er een heks tevoorschijn. Thomas die stond meteen op het begin al bibberend bij de zijdeur. Hij is namelijk bang voor de heks! Robin deed dapper mee, maar schoof steeds een stukje verder weg met zijn stoel. Op een gegeven moment ging hij daar maar vanaf. Ik pakte een snoepje en daar kwam de heks. Eén stap naar achter en toen stond hij op de aan-knop van de kruimeldief. Hij sprong helemaal in de lucht. Mijn vader en ik kwamen natuurlijk niet meer bij.....

Duinrell, hotel en Sealife....

Wat was het weer een druk, maar enorm gezellig weekend! Het begon voor de jongens afgelopen vrijdag al. Robin mocht bij opa en oma Verëll logeren en Thomas bleef lekker thuis. Volgende keer draaien we het om! Het ging super. Robin heeft zelfs bij oma op het potje gepoept en was 's nachts helemaal droog!

Zaterdag waren we rond 11.00 uur in Duinrell. Eerst Sander de fles gegeven en daarna kon het feest beginnen. Mijn moeder en ik gingen eerst met een sleetje van een hoge glijbaan af. Dat ging wel heel hard! Robin en Thomas gingen daarvoor nog met skelters op een verkeersplein fietsen. Daarna met z'n allen in de rij voor het fietstreintje. Omdat we langs Roodkapje fietsten was dat ons volgende doel. Ze waren daar niet weg te slaan. Toen we ze uiteindelijk hadden meegekregen, mochten ze met ons in het piratenschip. Dat was echter geen succes. Zowel Robin, Thomas als mijn vader vonden het helemaal niks. Om ze weer wat te bedaren, gingen ze eerst even in de ballenbak spelen, daarna met Geert en Kees in de botsbootjes en vervolgens in het treintje. Mijn moeder, Kees en ik wilden toen wel in de Splash, een boot die heel hard naar beneden gaat het water in. In de open boot stond vrijwel geen rij, dus daar in! Echt gaaf en lekker nat. Tijd om over de kop te gaan met mijn moeder. Sylvia bleef bij Robin en Thomas. Zij zei dat ze het helemaal niets vonden dat mijn moeder en ik in die attractie gingen. Ze waren heel blij dat we er weer uit waren. Tenslotte was het Tikibad aan de beurt. Ik ging alvast met mijn kleren bij het zwembad zitten, want het was ondertussen weer tijd voor Sander zijn fles geworden. We hebben niet het zwembad in gedaan voor evt. infecties en vanwege de drukte. Want druk was het: vooral bij de glijbanen. Geert en ik wilden ook een glijbaan af. Na 20 minuten wachten bij een defecte glijbaan, hielden we het echter voor gezien. Robin en Thomas vermaakten zich opperbest. Robin vindt het geweldig om van de kant af het water in te springen: plons.....

Na het aankleden was het tijd om richting het hotel De Gouden Leeuw in Voorschoten te gaan. Tijdens het eten vertelden mijn ouders dat zij ons trakteerden ivm het feit dat mijn vader 8 december 60 wordt. Het eten was heerlijk. Robin en Thomas waren zo moe, dat Thomas al bij mij op schoot in slaap was gevallen. We hebben hem met zijn trui nog aan in bed gelegd. Robin en Thomas sliepen bij mijn ouders op de kamer. Sander in de kinderwagen bij ons. Om 3.30 uur werd hij krijsend wakker. Niet stil te krijgen. Alvast een fles maar klaargemaakt, omdat wij het idee hadden dat Sander het hele hotel wakker brulde. Hij had echter heel veel last van krampjes. Om een uur of vier was hij (zonder dat wij hem de fles gegeven hadden) in mijn armen in slaap gevallen. Hup, weer terug in de wagen. Om 5.00 uur begon hij weer opnieuw. Om 5.45 uur toch maar de fles, daarna weer geslapen tot 8.30 uur, want toen stonden Robin en Thomas bij ons voor de deur: klaar voor het ontbijt.

Ook het ontbijt was super. Sander wilde echter ook meeëten, dus we hebben hem om de beurt maar de fles gegeven. Robin, Thomas en Geert wilden graag naar Sealife in Scheveningen. Dus dat werd de volgende bestemming. Wederom genoten ze. Sander had ik uit de wagen gehaald en ook hij vond het prachtig om naar de vissen te kijken (althans, dat idee hadden we). Omdat Robin en Thomas heel moe waren, zijn mijn ouders na Sealife met Sander over de pier gaan lopen en zijn wij ergens gaan zitten om een hapje te eten. Thomas was binnen vijf minuten al bij mij op schoot in slaap gevallen en werd pas "wakker" na mijn eten. Om 16.00 uur waren we weer thuis. Je zult begrijpen dat we niet zoveel meer hebben gedaan. Robin, Thomas en Sander lagen om 19.00 uur in bed en wij volgden zo rond 20.00 uur.

Vandaag was het namelijk zover: Sander heb ik zojuist afgezet bij de eerste dag op het KDV. Het ging me goed af, maar dat komt waarschijnlijk omdat Robin en Thomas daar ook zitten. Weliswaar op een andere groep, maar ik weet dat hij in goede handen is. Bij het afscheid nemen tilde hij zijn armpje op alsof hij ons gedag zwaaide. Nu ben ik bezig met de was. Ga zo boodschappen doen en daarna kunnen we hem alweer bijna halen.

Van buik naar rug...

Sander heeft sinds gisteren iets nieuws ontdekt: hij weet hij zich om moet rollen van buik naar rugligging. Vandaag heeft hij het ook zo'n vijf keer achter elkaar gedaan hij vond het zo'n leuk spelletje! Je merkt echt dat hij met de dag actiever en alerter wordt. Leuk hoor!!!

Robin heeft vandaag voor het eerst gepoept op de wc bij het KDV. Vanavond heeft hij daarom een klein cadeautje van mij gehad: een boekje van Diego. We hebben afgesproken dat als hij en Thomas allebei op de wc poepen zij een keuken mogen uitzoeken.... Ben benieuwd. Vermoed dat Thomas nog wel even op zich zal laten wachten. Ach, dan hoort Sinterklaas misschien dat ze een keukentje wel erg leuk vinden.

Laatste week zwangerschapsverlof en een nieuwtje!!!

Het is alweer mijn laatste week zwangerschapsverlof en dan gaat het "normale" leven weer beginnen. Ik moet zeggen dat ondanks dat ik Sander heel erg zal missen, toch ook wel weer zin heb om aan het werk te gaan. Deze 16 weken zijn echt voorbij gevlogen.

Sander heeft afgelopen weekend ook zijn eerste logeerpartijtje gehad. Vrijdagmiddag hadden opa en oma Verëll hem meegenomen, nadat ik 's ochtends Robin en Thomas al bij opa en oma Van Diepen had afgezet. Bij beide is het heel erg goed gegaan. Sander werd pas om 6.30 uur wakker voor zijn fles, terwijl Robin en Thomas al om 5.30 uur wakker waren!!! Mijn moeder heeft heel erg genoten. Wat een superlief kind. Hij lacht echt de hele tijd, alleen als hij moe is of de fles wil dan huilt hij.

Gisteren heeft het de hele dag geregend. Kees is samen met Geert en Robin en Thomas naar het strand, het zeeaquarium en naar de Duinerij geweest. Bij de laatste hebben ze pannenkoeken gegeten. Volgens Robin hadden Kees en Geert appelsap met bubbeltjes gedronken. Goed geinstrueerd mannen!!!. Sander, Sylvia en ik waren lekker bij Syl thuisgebleven en hebben een film gekeken: Made of honor - erg leuk!

Vandaag had ik Sander op zijn buik in de box gelegd en wat denk je: tilt hij toch zijn hoofd goed op: wel ruim twee minuten! Nu heeft hij vanaf de geboorte al een sterke nek, maar dit had ik hem nog niet zien doen. Gisteren kroop hij ook al een stuk naar voren. Daarnaast pakt hij ook zelf zijn rammelaars en weet ook al hoe hij deze moet schudden.

Het nieuwtje is dat ik voor het eerst tante ga worden. Sylvia is nu zo'n 13 weken zwanger en omdat ze het nu op haar werk heeft verteld, neem ik aan dat ik het nieuws ook wel mag verkondigen. 10 april 2009 is ze uitgerekend. Geweldig dat dit kindje slechts ca 9 maanden met Sander zal verschillen. Ondanks haar moe- en misselijkheid gaat alles goed!

Consultatiebureau en Madurodam

Afgelopen vrijdag moesten we weer naar het CB. Robin en Thomas voor het meten en wegen en de ogentest en Sander voor het meten, wegen en twee prikken. Allereerst gingen we met Robin en Thomas naar binnen. Omdat Thomas een poepluier had, ging hij naar oma Verëll zodat hij verschoond kon worden. Ondertussen deed Robin de ogentest. 's Ochtends hadden we de plaatjes nog een keertje doorgenomen. Hij heeft alleen de een na onderste eend voor een sleutel aangezien, maar verder alles goed! Ook Thomas deed het super! Qua lengte en gewicht zitten ze beiden nog wel bovenin de curve. Robin weegt 18,5 kg en is 104 cm lang en Thomas is 17,7 kg en 104,5 cm lang. Daarna was Sander aan de beurt. Hij was goed gegroeid: 57 cm met een gewicht van 5010 gram. Ik had al zo'n idee dat hij langer dan 56 cm was, want alles werd hem al een beetje te klein. Vanmiddag heb ik dan ook alle maat 50/56 kleertjes weer in een doos gedaan..... het kleine baby is er alweer van af. Omdat Sander op zijn broers had moeten wachten, was het eigenlijk al etenstijd voor hem. De controle door de wijkverpleegkundige ging dus eigenlijk niet. Hup, de twee prikken in zijn beentjes en dan gelijk maar de fles. Hij was wel gelijk zoet daarna. Thomas had het om 18.15 uur helemaal gehad: hij wilde niet meer eten, drinken, hij wilde alleen maar naar bed. Met zijn trui aan, viel hij eigenlijk gelijk in slaap. Toen ik het Kees vertelde toen hij thuis kwam, geloofde hij het niet. Hij erheen: en toen.... jawel hoor, Thomas spuugde Kees onder. Om 19.30 uur tot 20.00 uur heeft Sander gekrijst van de prikken veronderstel ik. Daarna hadden we eindelijk rust.

Zaterdag ging het eigenlijk weer. Om 5.00 uur stond Thomas bovenaan de trap om te zeggen dat hij beter was. 's Ochtends kwamen Jikke, Nico, Jarno en Lucas nog een cadeautje brengen voor hun verjaardag. Omdat het zulk mooi weer was, stelde Kees voor om het restant van de bbq op het vuur te gooien. Daar hadden de Romijntjes natuurlijk wel oren naar. 's Middags kwamen ze terug en hebben de mannen gevaard op het meer.

Zondagochtend waren Robin en Thomas heeeeel druk en ongehoorzaam. Ik begrijp nu wat ze bedoelen met tussen 3 en 4 jaar zijn tropenjaren!!! Kees stelde voor om iets te gaan ondernemen. We besloten om naar Madurodam te gaan.

Heel leuk, maar de jongens zaten er goed doorheen: vooral Thomas. Maar slapen op de terugweg zat er ook niet in. 's Avonds lagen ze na het badje om 19.00 uur in bed en hebben ze niet meer gehoord. Thomas heb ik echter zojuist van het KDV opgehaald. Hij was helemaal niet lekker. Hij zit nu lekker tv te kijken.

Robin en Thomas 3 jaar

Gisteren waren Robin en Thomas jarig. Ze zijn alweer drie jaar geworden en met recht: peuterpubers. Ze hebben het stoeien/vechten ontdekt. Vermoeiend hoor, vooral omdat ze elkaar af en toe bijten en dan is het weer brullen. 's Ochtends om 7.00 uur werden ze wakker en ze wilden natuurlijk meteen naar beneden om de cadeautjes uit te pakken. Oma Verëll was bij ons blijven slapen. De avond ervoor waren wij namelijk lekker met z'n tweetjes naar de sauna geweest. Van ons kregen ze de door hun gevraagde schildpadden- en berenstep (de step had ik namelijk met beren- en schildpaddenstickers beplakt), verkleedkleren, een verkleedkist en nog twee cd'tjes. Van opa en oma kregen ze een Cars wedstrijdbaan (de topper van de hele dag!!!), allebei een Cars cd-speler, een sprookjesboek, een boekje over Bobbi en ook nog cd'tjes. Daarna gingen Kees, Robin en ik boodschappen doen en de taart ophalen. Vanaf 15.00 uur zou er visite komen. Toen de eerste gasten kwamen hebben de mannen allebei nog drie kaarsjes uitgeblazen, met de hulp van Annabel. Daarna werd het drukker en nam de hoeveelheid cadeautjes toe. Wat veel zeg! En natuurlijk ook een dubbele hoeveelheid. Uiteindelijk lagen ze 's avonds om 21.30 uur in bed, nadat we gebbq'd hadden en weer een vuurtje hadden gemaakt. We hadden weer ontzettend mooi weer, net zoals met het kraamfeest van Sander. Wat zijn het ook een zonnestraaltjes!!!! Aan Robin vroegen we nog wat hij het leukste van de hele dag vond: "Natascha" zei hij, zij is het vriendinnetje van de jongens op het KDV en we hadden haar uitgenodigd!


Met Sander gaat het ook erg goed. Na twee weken "rommelige" nachten (hij kwam wel 1* 's nachts, dus eigenlijk mag het geen naam hebben, maar zijn we in de beginfase te verwend geraakt), slaapt hij nu alweer vier nachten door. Zijn laatste fles krijgt hij tussen 22.00 uur en 23.00 uur 's avonds en hij kwam vanochtend pas om 7.00 uur. Ik heb wel de hoeveelheid in zijn fles verhoogd naar 150 cc. Hij krijgt nu 5 flessen op een dag. Hij geeft wel iets meer terug, maar blijft zeer tevreden. A.s. vrijdag gaan we weer naar het CB. Sander krijgt dan de eerste prik en Robin en Thomas hebben dan de ogentest. Alledrie worden ze ook weer gewogen en gemeten.

Wat gaat het snel.....

Weer een week verder. Sander begint met de dag alerter en wakkerder te worden. Gisteren deed hij zelf zijn speen in zijn mond en vandaag greep hij naar een figuurtje van de mobiel in zijn box en hij kraait vaak. Wat men zegt over het genieten, want het duurt maar zo kort, dat kan ik echt beamen. Ik word alleen gek van die speen. Ik heb het idee dat hij al door heeft dat als hij die speen eruit gooit en begint te piepen ik kom om de speen er weer in te doen. Moeten maar ff kijken hoe lang we dit spelletje nog gaan doen en hoe lang die zuigbehoefte er nog is. Hij zoekt overigens ook steeds naar zijn duim. Op zich makkelijker als hij dat gaat doen, die heeft hij altijd bij de hand, alleen het afleren wordt dan moeilijker.

Afgelopen vrijdag had ik Robin en Thomas naar mijn ouders gebracht. Zij hebben twee nachtjes bij hun geslapen. Kees en ik hebben daar zaterdag op zondag ook geslapen omdat Kees een visdag met de Van Diepentjes had en ik hem in Lutjebroek moest ophalen rond 23.30 uur. Zondagochtend zijn we met de hele fam. naar de Waterhoorn gegaan. Wat genoten de mannen weer zeg! We hadden nieuwe zwembandjes voor Robin gekocht, waarmee hij blijft drijven. Hij vindt het zo geweldig dat we hem niet vast mochten houden, omdat zelluf wilde zwemmen. Sander was mee in de maxi cosi. Eerst hadden we nog zijn kleertjes aan, maar op een gegeven moment vond ik hem er wel erg rood en bezweet uitzien. Wat wil je ook in dat warme zwembad. Maar snel de kleertjes uitgedaan en hem laten afkoelen..... Gelukkig ging dat snel.

Vandaag vertelde de leidster van het KDV dat Robin vandaag de hele dag zonder luier is geweest en het helemaal heeft drooggehouden. Zelfs met het middagslaapje en buiten!!! Wij waren zo trots op hem dat hij een Dora boekje van ons heeft gekregen. Thomas wilde ook een cadeautje, maar hij draagt nog altijd een luier, dus wij zeiden dat hij pas een cadeautje mag als hij droogblijft zonder luier. Hij wilde meteen zijn luier uit en zei dat hij ook droog zou blijven in de hoop op een cadeautje. In eerste instanstie zei ik "nee", maar toen werd hij wel heel verdrietig, dus heb ik hem maar een cadeautje gegeven met de afspraak dat hij morgen de hele dag zonder luier gaat. Ben benieuwd.

Kraamfeest

Gisteren hebben we het kraamfeest voor Sander gehouden. Wat een superdag!!! En wat was het mooi weer, strakblauwe lucht en zo'n 25-26 graden! Het was ons klaarblijkelijk gegund. 's Ochtends alles versierd en klaargezet i.s.m. mijn moeder, Sylvia, Geert, Ellen, haar dochter Maaike samen met haar vriendinnetje Romy. Tegen drieën kwamen de eerste mensen. Naar schatting zijn er zo'n 50-60 man geweest en dan moet ik de kinderen hier nog bij optellen. Sander heeft vooral geld en bonnen (zoals gevraagd) gehad. Door alle excitement hadden Robin en Thomas geen middagslaapje gedaan en alleen maar genoten en gespeeld met iedereen. Sander heeft zich voorbeeldig slapend gedragen. Hij slaapt eigenlijk altijd van 14.00 - tot ca. 18.00 uur, dus tijdens het feest zat er weinig beweging in. Rond half zeven waren de meeste mensen vertrokken en zijn we met de achterblijvers gaan bbq'en. Daarna hebben we nog de vuurkorf aangestoken en uiteindelijk gingen Jikke en Nico rond 23.00 uur als laatste weg. Kees en ik hebben nog nagenoten op de bank terwijl we Sander zijn flesje gaven en hij meldde zich "pas" om 5.45 uur weer.

Vanochtend hebben we alle slingers en de rest van de ballonnen (en troep) opgeruimd. Toen Thomas dit zag vroeg hij: "Gaat de baby nu weer terug in mama haar buik?" "Nee, natuurlijk niet gekkie, we vinden het veel te leuk dat Sander bij ons is toch?" "Ja", beaamde hij oprecht. Wat zijn het toch een poepies alledrie....
Alleen doordat ze gisteren zo weinig hadden geslapen was het vanochtend wel veel ruzie en huilbuien. Omdat het vandaag ook nog heel lekker weer was, besloten we maar om na het middagslaapje naar het strand te gaan. Heerlijk.... de jongens mooi spelen, terwijl ik Sander zijn flesje gaf op het strand. Daarna hebben we een hapje gegeten bij de Duinerij. Eenmaal thuis: onder de douche en naar bed. Ik moet zeggen dat ik ook wel moe ben. Ik duik nu ook nog onder de douche en ga daarna lekker slapen en dromen over al mijn mannen .............

Eerste keer consultatiebureau

Afgelopen vrijdag, 29 augustus, zijn we voor het eerst met Sander naar het consultatiebureau geweest. Hij woog 4240 gram en was 54 cm. . Hij doet het dus heel goed, want hij is bijna een kilo aangekomen in een maand tijd! En dat met 6 flessen. Hij hing ook al de charmeur uit, want hij vertoonde de mooiste bewuste lachen naar de dame die hem woog. Op zich al snel, want de meeste baby's doen dit vanaf ca. 6 weken. Daarna naar de arts. Aangegeven dat hij spruw heeft, maar dat het door het medicijn al minder wordt. Waarschijnlijk drinkt hij daarom zo onrustig (ik moet zeggen dat de flesjes er nu een stuk rustiger ingaan, hij kolkt niet meer zo). Vervolgens moest hij op zijn buik liggen en wat doet hij: hij tilt zijn hoofd een stuk omhoog, net zoals hij net na de geboorte deed. Ook dit is al redelijk vlug. We zijn dus zeer trots op ons mannetje en hopen dat hij het zo goed blijft doen.

4 weken

Sander is alweer 4 weken oud. Wat gaat de tijd toch snel.

Sinds een week slaapt hij al door tot 5.00 - 6.00 uur 's ochtends. Het gaat dus super. Hij drinkt 6 flessen van 120 cc. Gisteren ben ik echter wel met hem naar de huisarts geweest. Hij had wel een hele witte tong, dat je niet af kon vegen en hij begon wel heel slordig te drinken. Blijkt dus inderdaad dat hij spruw heeft. Hier hebben we een zalfje / emulsie voor gehad. Vanochtend was het al een stuk verminderd. Hij heeft alleen weer last van krampjes hierdoor. Ik ga nu ook weer ff naar beneden omdat hij weer aan het huilen is..... Hij is weer stil.

Morgen voor de eerste keer naar het consultatiebureau. Ben benieuwd hoeveel hij gegroeid is. Dit zal wel genoeg zijn, de eerste kleertjes kan hij al niet meer aan. Robin is gisteren voor het eerst de hele dag "droog" geweest. Alle plasjes heeft hij op de wc gedaan. Tijdens het middagslaapje hadden ze bij het KDV hem vergeten een luier om te doen, maar ook toen was hij droog. Goed hoor! Nog even en dan is hij zindelijk!

Over twee nachtjes dan is ons kraamfeest. De komende dagen de tuin op orde maken, boodschappen doen en alles klaarzetten. Gelukkig hebben we hulp van mijn moeder, Sylvia, Ellen, Maaike en haar vriendinnetje Romy. Het weer ziet er goed uit. Er is zelfs 25 graden voorspelt. Laten we duimen dat dit ook zo is. Het belangrijkste is dat het droog is. Ik zal mijn blog pas weer updaten na het kraamfeest! Voor degenen die komen: tot zaterdag!

Druk weekend achter de rug

Vandaag is het "gewone" leven voor Kees weer begonnen. Na drie weken vrij te zijn geweest, mocht hij vandaag weer aan het werk. Om 8.00 uur heb ik Robin en Thomas naar het KDV gebracht. Dit is dus echt mijn eerste dag met Sander alleen. Heerlijk hoor, kan ik een beetje bijkomen van het drukke weekend.

Zaterdagmiddag zijn we met Robin en Thomas naar de Hoornse kermis geweest. Sander bleef bij opa en oma Verëll, omdat het voor hem veel te lawaaierig is op de kermis. Opa en oma hebben genoten. Na het flesje hebben ze een rondje gewandeld en kwamen ze nog een ome Kees Vormer tegen. Vol trots hem geshowd natuurlijk. Wij kwamen rond 19.30 uur pas terug van de kermis met een zak patat bij Van Ree vandaan. Robin en Thomas waren moe van alles. Ze hebben in diverse attracties gezeten en touwtje getrokken, ballen gegooid en eendjes gevangen. Robin gaf al een aantal keren aan dat hij pijn in zijn buik had en op de terugweg naar huis bleek dat inderdaad het geval. Tot twee keer toe hebben we de auto aan de kant moeten zetten omdat hij alles onder spuugde. Thuis moest hij ook nog een keer. Toen onder de douche en lekker naar bed. Zondag was er natuurlijk niets meer aan de hand. Dus op naar oma Van Diepen, omdat zij jarig was. Later op de middag gingen we nog naar de verjaardag van Pien en Lonne bij ons in de straat. Wij waren daar pas rond 16.30 uur, dus konden gelijk een hapje meeëten. Het was wederom erg gezellig en Robin en Thomas vermaakten zich goed. Thomas met Bart en Gijs (zelfs tot stoeien aan toe ...) en Robin met zichzelf en de poppen. Kon ik mooi een wijntje drinken. Dat is dan weer het "voordeel" van geen borstvoeding.

A.s. woensdag hebben we wederom oppas voor Sander geregeld: wij hebben dan een bruiloft en willen hem nog niet meenemen. Ik breng hem naar Ellen & Maaike toe. Zij halen vervolgens rond 17.45 uur Robin en Thomas op van de opvang en daarna zijn wij weer thuis.

Bijna twee weken...

Nog één nachtje slapen en Sander is alweer twee weken oud...

Vandaag kwam het consultatiebureau bij ons langs. Sander werd gewogen: 3520 gram, dus hij groeit onwijs goed! Hij heeft een lichte voorkeurshouding naar rechts, dus we moeten zijn hoofdje goed naar links en naar rechts afwisselen. 's Nachts komt hij nog steeds een keer, dus we mogen zeer zeker niet klagen.

Omdat Kees vandaag een vergadering had, kwam oma Van Diepen mij helpen. Eerst Robin en Thomas in bad gedaan en daarna was Sander aan de beurt. Hij wilde echter ook zijn flesje, dus echt genieten was er niet bij. Robin en Thomas vonden het maar wat mooi om vanaf het bed toe te kijken.

Vandaag hebben ze ook alletwee zonder luier rondgelopen. Bij Thomas ging het maar een keertje fout, hij was net te laat. Robin daarentegen had zelfs een poepie op het potje gedaan. Het zal mij wel heel wat luiers schelen als ze straks zindelijk zijn. Maar het zit eran te komen.....

Sander - alweer ruim een week....

Wat gaat de tijd toch snel. Sander is alweer ruim een week..... Na een rommelige week van eerst twee nachten in het ziekenhuis, daarna drie dagen kraamverzorgster Petra en daarna vijf dagen kraamverzorgster Joke hebben we nu het rijk alleen. Heerlijk.... Vannacht hebben we zelfs redelijk door kunnen slapen. Om 22.00 uur kreeg hij zijn fles, waarna hij zich rond 4.00 uur weer meldde en vervolgens om 7.00 uur. Bij Robin en Thomas heeft dit bijna een jaar geduurd. Wat is één kindje toch makkelijk in vergelijking met een tweeling. Je aandacht aan een kind schenken zonder je "schuldig" te voelen omdat je bang bent dat je de ander tekort doet. Toch ook weer heel bijzonder dat je weer zo verliefd op je kind kan worden en dat je zo kunt genieten van alle trekjes en grimassen die hij trekt. Ik zit er ook relaxter in qua krampjes e.d. Ik kan hem makkelijker laten huilen, dan wanneer Robin en Thomas huilden. Alhoewel ik wel moet toegeven dat het onderscheid tussen krampjes en het willen van de fles nog altijd niet even duidelijk is. Van het weekend waren we overgestapt op Nutrilon Forte, omdat hij wel heel veel om zijn fles vroeg. Met behulp van de laatste (en echt geweldige) kraamverzorgster, Joke, zijn we nu toch weer terug naar de normale voeding. Zij heeft mij goed laten inzien wanneer Sander nu krampjes of honger heeft. Inmiddels weegt hij nu 3280 gram, 30 gram zwaarder dan zijn geboortegewicht.

Robin en Thomas zijn heel lief en zorgelijk naar Sander toe. Ze willen vaak helpen met de fles geven. Ook kunnen ze geen genoeg krijgen van het geven van kusjes en aaitjes over zijn bolletje. Echt schattig. Ik ben blij dat ze er zo op reageren. Qua ontwikkeling gaan zij overigens erg snel. Met de dag beginnen ze beter te praten en wijzer te worden. Leuk om te zien dat ze ook heel erg verschillend zijn. Kees kwam van de week beneden nadat hij ze naar boven had gebracht. Ze mochten nog een puzzel maken, maar moesten daarna gaan slapen. Zo gezegd, zo gedaan: rond een uur of tien ging Kees nog even bij ze kijken. Robin had keurig zijn licht uitgedaan, puzzel opgeruimd en was lekker onder de dekens gaan liggen. Thomas daarentegen lag op zijn bed boven de dekens, het licht was nog aan en de puzzelstukjes lagen door de kamer. Eeneiige tweeling???

Hoera, Sander is geboren!!!

Afgelopen woensdag 30 juli 2008 ben ik bevallen van Sander. Wat een heerlijk, klein ventje weer. De bevalling is snel gegaan. Ik heb wel last gehad van voorweeën, maar deze waren zeer draaglijk. Woensdagochtend vroeg ik tussen twee wasjes door aan Kees of hij wilde timen. Bleek dat ze toch wel regelmatig kwamen: om de vijf minuten gedurende 1 - 1,5 minuut lang. Ik de verloskundige gebeld. Zij had op dat moment een bevalling en ze zou zo snel mogelijk contact met me opnemen. Uiteindelijk was Anna (na autopech) rond 12.30 uur bij ons. Zij was nog niet onder de indruk van mijn weeën, maar ze wilde toch even checken of er ontsluiting was. Dan kon ze daarna naar een patiënt met rugpijn. Bleek ik al 5-6 cm ontsluiting te hebben, dus hup... naar het ziekenhuis. Om 14.00 uur betrad ik de verloskamer en toen kon ik de weeën moeilijk meer opvangen en had het idee dat alles naar buiten wilde komen. Kees zei tegen Anna dat ze het beste maar even kon checken, omdat ik dit ook met Robin en Thomas had. En ja hoor, ruim 10 cm ontsluiting, dus ik mocht gaan persen. Hier ben ik "slechts" 9 minuten mee bezig geweest en toen was Sander er. Wat een poppie!!!

Na twee nachtjes in het ziekenhuis te hebben verbleven, mochten we vrijdag naar huis. Heerlijk!!! Robin en Thomas zijn gistermorgen thuisgekomen, ze vinden de baby interessant, maar de cadeautjes ook. Nu maar de draai met z'n vijven proberen te vinden.

Sander doet het in ieder geval erg goed en ik ook.

Gisteren kregen we het heuglijke nieuws dat Jikke en Nico om 9.45 uur de trotse ouders geworden zijn van Lucas. Nu kunnen we samen van onze kraamtijd gaan genieten.

Op de valreep een "nieuwe" auto

Met de uitgerekende datum in zicht hebben we toch geprobeerd om in onze huidige auto drie stoeltjes te plaatsen, waaronder een maxi-cosi. Dit lukte niet. Kees gebeld met de leaseadministratie om te vragen wat ze op dit moment in de pool hebben. De auto met de grootste ruimte op de achterbank is een Audi A4. In eerste instantie wilde ik het niet geloven, omdat Kees wel van Duitse merkauto's houdt. Ik zei: ja, ja, geen Peugeot of Seat Alhambra zeker. Nee echt. Dus wij vanmiddag naar Amstelveen met de drie zitjes om te passen en te meten. Het is niet ruim, maar er kunnen er drie naast elkaar staan en mochten er toch ruzies ontstaan, dan heb ik meer ruimte om achterin te zitten dan in de BMW. Rond 10 augustus kan Kees de auto's omruilen en in mei loopt het leasecontract af van die Audi, dus Kees heeft weer iets te doen de komende tijd....

In mijn buik is het nog "rustig", alhoewel ik vanmiddag structureel een harde buik heb gehad. Vanochtend toen Jikke op de koffie was toen hebben we het er over gehad om ons toch te richten op de maximaal 2,5 week die het nog kunnen duren. Tenzij MCA je drie weken over laat lopen, maar dan zouden we spontane harde buiken faken of zoiets. Heel geloofwaardig.

Zwemmen in de Waterhoorn

Gisteren hebben Robin en Thomas gezwommen met opa en oma Verëll in de Waterhoorn in Hoorn. Ik ben als chaperonne meegegaan, omdat ik niet weet of het geen kwaad kan als je bijna 39 weken zwanger bent. En eerlijk gezegd: het ging prima zo! Ik heb mooi een aantal foto's kunnen nemen en mijn ouders en de kinderen genoten heel erg.




's Ochtends had ik wel een aantal steken en krampen in mijn buik. Maar ben vol goede moed en met ziekenhuiskoffer (!) richting Hoorn vertrokken rond 9.15 uur. Rond een uur of elf waren we bij het zwembad en we gingen pas rond twee uur weer weg. Tussendoor hebben we nog een tosti en een ijsje gegeten, maar daar hadden ze eigenlijk het geduld niet voor. Ondanks dat ze niet wilden slapen, zijn ze toch vertrokken naar dromenland en volgens mij hebben ze twee uur geslapen. Half vijf werden ze pas wakker!!! Nadat we pasta hadden gegeten, zijn wij rond half acht naar huis gegaan. Na 20.45 uur heb ik ze niet meer gehoord. Het was een heerlijke dag.

Regenachtige zondag

Vorige week hebben we nog foto's gemaakt van Robin en Thomas die mijn buik kusjes geven

Alhoewel nu het zonnetje schijnt, vanochtend was het echt ballenweer. Nu moet ik zeggen dat ik tot 10.00 uur van de wereld ben geweest en lekker in bed heb gelegen. Vannacht heb ik alleen tussen 2.00 uur en 4.00 uur geslapen. Om 4.00 uur kwam Thomas tussen ons in liggen. Hij was wel lekker rustig, maar het lukte mij niet meer om in slaap te komen. Om 5.45 uur ging ik naar beneden om een kopje thee te drinken en op de bank te liggen. Om ca. 6.15 was ik net in slaap gevallen toen Thomas mij alweer kusjes begon te geven. Hartstikke lief hoor, maar ik wilde slapen... Toen Robin om 7.15 uur beneden kwam, zat ik er echt door heen en ben naar boven gegaan. Kees is toen naar beneden gegaan en heeft tot 10.00 uur de jongens entertaint. Gelukkig maar want ik voel me nu een stuk beter.

Vanmiddag gaan Robin en Thomas in de plassen spelen met hun regenpak en -laarzen aan. Nu liggen ze te slapen en ga ik een boekie op bed lezen. Verder is het hier (weer) rustig. Geen krampen en harde buiken meer. Ik richt me nu gewoon op de uitgerekende datum (1 augustus), want ik werd veel te ongedurig bij elk dingetje dat ik in mijn buik voelde.

Eerste bericht

Dit is de eerste krabbel op onze nieuwe blog. Onze website www.keesenellis.nl gaat nl. per augustus uit de lucht en via deze weg willen we toch een ieder die in ons geïnteresseerd is op de hoogte houden.

Veel leesplezier de komende tijd. Vooral met de spanning rondom de aanstaande bevalling van de nieuwe Van Diepen telg.

groetjes,
Ellis