Gelukzalig moment

Eergisteren.... zo rond 19.00 uur. We zaten met z'n allen in de auto onderweg terug naar huis na een dag genoten te hebben in de Winterefteling. Na tien minuten begonnen de mannen al te knikkebollen en na een kwartier waren ze alledrie in diepe slaap met de hoofdjes naar elkaar toe.
Als je dat dan bekijkt dan moet je wel slikken. Zo bijzonder zo mooi zo lief......

Zondag de 29e zijn we dus met zijn vijven naar de Winterefteling geweest. Een aanrader voor iedereen. Thomas was helemaal weg van het sprookjesbos. Hij wilde elk verhaaltje horen en elke paddestoel in. Robin bleef daarentegen op ruime afstand staan. Die wilde niet. Hoe bedoel je de rollen zijn omgedraaid! Waar vorig jaar in Turkije Robin nog uit volle borst een liedje meezong op het podium is het nu Thomas die haantje de voorste is (ook al 1e kerstdag in de kerk - toen wilde hij ook kerstklokjes klingelingeling meezingen vooraan in de kerk met alle kindjes). Wat het natuurlijk ook bijzonder maakte was dat er nog restanten sneeuw lag. Na het sprookjesbos zijn we een aantal attracties ingeweest en de mannen mochten natuurlijk ook zelf. Dat was wel heel leuk en stoer! Na het eten zijn we rustig naar Kinder Wonder Land gelopen. Een indoorspeelparadijs ofwel een hal met een viertal luchtkussens/glijbanen en een discovloer. Natuurlijk ontbrak de koek en sopie ook niet. Na dit spectakel gingen we naar de laatste grote attractie "Droomvlucht". Helaas waren wij niet de enigen die dit voor ogen hadden. Het was nogal druk waardoor we Robin uit het oog zijn verloren. Kees was in de veronderstelling dat hij bij mij was en ik andersom. Paniekmoment. Eerst Kees zoeken, toen ik.... maar geen Robin te vinden, op een gegeven moment hebben alle kinderen blonde haren en een blauwe sjaal. Kees ging nog een keer kijken. Ik werd toch wel wat onrustig dus ik naar een medewerker om te vragen hoe zij ons konden helpen. Hij had net de gegevens van Robin opgenomen toen Kees gelukkig met hem aan kwam lopen. Pffff, wat een opluchting zeg. Uiteindelijk toch besloten om nog naar de Droomvlucht te gaan en te wachten in de rij van 50 minuten met Sander op de arm. Dat ging eigenlijk wel goed. Sander was met iedereen in de rij aan het sjansen, dus de tijd ging snel. Wat een supermooie attractie zeg. Robin en Thomas keken ook hun ogen uit. Na de poffertjes gingen we naar huis. We hebben ze slapend uit de auto gehaald en op bed gelegd.

Wat nog wel leuk is om te melden is dat Thomas nu echt zindelijk is. Hij heeft in de afgelopen zes weken maar een keer een poepongelukje gehad en dat was de dag na de kerstmaaltijd op school. Vind je het gek: eerst Sint Maarten, dan Sinterklaas en daarna gelijk kerst met ook nog een keer elke dag naar school en zwemles op zondag. Dat is toch wel veel voor zo'n kind.

Sander begint nu met praten. Een greep uit zijn huidige woordjes: koeka (= drinken uit zijn fles) bumba, poeh, papa, mama, oooooooooo - pa, ucas (=lucas, dat zij hij vanochtend) psssst (=de slagroomspuitbus) mij (alles wat hij nu te pakken krijgt en pertinent wil) ja (als je iets vraagt, maakt niet uit wat dan zegt hij ja).

Nog twee nachtjes slapen dan gaan we weer een nieuw jaar in. Kees heeft vandaag vuurwerk gehaald. Mijn ouders komen gezellig bij ons langs. Iedereen wens ik via deze weg een goed uiteinde en een goed, gelukkig en gezond 2010!!!!!