"Dag meissie, het ga je goed" dat is het laatste wat ik net tegen haar zei...... Daarna is ze rustig ingeslapen.
Nadat we haar in de winter kwijt zijn geweest en ze haar terug hebben gevonden langs de waterkant is het eigenlijk bergafwaarts met Poes gegaan. Ze at steeds slechter en ze hoorde ook niets meer. Zoals de afgelopen twee jaar had ze nu wel heel frequent niesbuien en zat ze continue aan de antibiotica. Toen we haar van de week weer kwijt waren en Hans en Nomi zeiden dat ze passief bij hun in de tuin lag, had Kees haar meegenomen, maar ze kon al niet meer op haar poten staan. Vandaag wederom Poes nergens te bekennen en Kees haar weer bij Hans en Nomi vandaan geplukt. Ze wilde niets meer eten en drinken. Dus ik om 18.30 uur naar de dierenarts. Hij zei ook dat hij haar nog wel een boost kon geven, maar het beestje is gewoon op. Het is een aflopende zaak. Om haar zelf niet verder te kwellen hebben we besloten om haar te laten inslapen. En dit heeft ze rustig gedaan. Poes wordt door de dierenarts naar de Poezenhemel gebracht, want daar zijn al haar vriendjes en vriendinnetjes hebben we aan Robin uitgelegd want hij was mee. Wel heel verdrietig hoor, maar ik heb beloofd dat als we binnenkort een ster zien dat het Poes is die naar ons kijkt en zwaait.
Ze is bij mijn zusje aan komen lopen en 8 jaar geleden hebben Kees en ik haar in huis gehaald. Voordat we kinderen hadden was het zelfs ons kind, sinds we kinderen hebben kwam ze toch op een vierde plek, maar we hebben het voor geen goud willen missen.
Poes nogmaals het ga je goed...... Kus Ellis
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten