De kop is eraf....

En dat alweer gedurende een week.....

Vorige week woensdag was mijn eerste werkdag weer na mijn verlof van 16 weken. Wel wennen zeg! Ik begin nu weer een beetje mijn draai te vinden. Ik vind het nog wel lastig om me weer op iets anders te concentreren dan op het aantal schepjes (6) je in de fles doet, of dat je de was niet uit de wasmachine moet halen, enzovoort. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik het ook wel weer lekker vind. De verveling begon toch al een beetje te komen.

Met Sander gaat het lekker. Hij heeft zijn ritme aardig te pakken. Hij zit nog steeds op vijf flessen van 180 cc en doet het daar heel goed op. Ik ben nu bezig met de laatste luiers van maat 2. Maat 3 is al in huis. Hij krijgt echt al een lekker bol buikje en lekker bolle wangetjes. Heerlijk! Speeltjes begint hij steeds beter vast te pakken en stopt ook al alles in zijn mond. Oma Van Diepen heeft afgelopen maandag voor het eerst de hele dag op Sander gepast. Omdat we tot augustus 2009 op maandag geen opvang hebben voor Sander, gaat hij een keer in de twee weken naar mijn schoonmoeder. Die andere week werkt Kees 's middags thuis. 's Avonds rond etenstijd blijft toch wel heel hectisch. Vooral als ze alledrie (allevier eigenlijk, want ik lust ook wel wat) tegelijk honger hebben, ik nog moet koken en Kees er niet is. Zoals vanavond. Dan heb ik het gevoel dat ik maar het beste mee kan gaan huilen..... maar ja, daar heb je uiteindelijk alleen jezelf mee.

Met mijn andere mannen gaat het ook prima. Voor Robin hebben we afgelopen weekend een keuken gekocht omdat hij nu echt zindelijk is. Alle poepies doet hij nu ook op de wc. Thomas blijft er nog altijd makkelijker in. Ik heb het idee dat hij zijn ontlasting nog niet voelt aankomen. Gisteren hebben mijn vader en ik nog wel om ze gelachen: we deden het spel van Knibbel, knabbel, knuisje.... als je snoepjes van het huisje pakt, dan komt er een heks tevoorschijn. Thomas die stond meteen op het begin al bibberend bij de zijdeur. Hij is namelijk bang voor de heks! Robin deed dapper mee, maar schoof steeds een stukje verder weg met zijn stoel. Op een gegeven moment ging hij daar maar vanaf. Ik pakte een snoepje en daar kwam de heks. Eén stap naar achter en toen stond hij op de aan-knop van de kruimeldief. Hij sprong helemaal in de lucht. Mijn vader en ik kwamen natuurlijk niet meer bij.....